Perceeloppervlakte: wat het is en waarom het zo belangrijk is

Je hebt eindelijk de perfecte woning gevonden. De foto's op de website tonen een prachtig huis met een ruime tuin, precies wat je zocht. Bij de kenmerken staat "perceeloppervlakte: 425 m²" vermeld. Maar wat betekent dat eigenlijk precies? En hoe verhoudt deze oppervlakte zich tot de woonoppervlakte van 135 m² die er ook bij staat?

Tijdens onze vastgoedcursus is het een veelvoorkomend begrip. want voor veel woningzoekenden, kopers en zelfs ervaren vastgoedbeleggers blijft perceeloppervlakte een vaag begrip. Toch is het een van de belangrijkste kengetallen bij vastgoed. De perceeloppervlakte bepaalt mede de waarde van je eigendom, heeft invloed op je gemeentelijke belastingen, en is bepalend voor wat je mag bouwen op je grond. Bovendien zie je dat Nederlandse percelen de afgelopen decennia flink zijn gekrompen, met grote gevolgen voor leefbaarheid en klimaat.

In dit artikel leggen we precies uit wat perceeloppervlakte is, waar je de officiële cijfers vindt, hoe het wordt gemeten, en waarom het zo'n cruciale rol speelt in de vastgoedwereld. Of je nu je eerste huis koopt, als belegger meerdere panden beheert, of gewoon wilt begrijpen wat je eigenlijk bezit: begrip van perceeloppervlakte is essentieel.

Wat is perceeloppervlakte eigenlijk?

Perceeloppervlakte is de officiële, kadastraal vastgelegde oppervlakte van een compleet stuk grond. Het gaat om het totale perceel zoals dat juridisch is geregistreerd bij het Kadaster in de Basisregistratie Kadaster. Dit omvat alles wat tot dat perceel behoort: de grond waarop je woning staat, je voor- en achtertuin, oprit, terras, schuur, garage, en eventueel ook water zoals een vijver of sloot.

Het cruciale verschil met andere oppervlaktematen is dat perceeloppervlakte altijd gaat om grond, niet om gebouwen. Het is het volledige stuk Nederland dat juridisch tot jouw eigendom behoort, afgebakend door duidelijke kadastrale grenzen. Deze grenzen zijn vastgelegd op de kadastrale kaart en vormen de basis voor eigendomsrechten.

De perceeloppervlakte wordt altijd uitgedrukt in vierkante meters. Bij zeer grote terreinen zie je soms de eenheid are (100 vierkante meter) of hectare (10.000 vierkante meter), maar voor gewone woningen is de vierkante meter de standaard. Een gemiddelde tussenwoning in Nederland heeft tegenwoordig een perceeloppervlakte van ongeveer 130 vierkante meter, hoewel dit sterk varieert per regio en woningtype.

Het verschil met andere oppervlaktematen

De verwarring ontstaat vaak doordat er in vastgoed meerdere oppervlaktematen worden gebruikt. Laten we de belangrijkste eens naast elkaar zetten om duidelijkheid te scheppen.

Woonoppervlakte versus perceeloppervlakte

De woonoppervlakte is de oppervlakte van de binnenruimte van je woning die volgens de NEN 2580-norm meetelt als bruikbare woonruimte. Dit omvat je woonkamer, slaapkamers, keuken, badkamer en hal. Zolders tellen alleen mee als ze een bepaalde minimale hoogte hebben, en kelders worden vaak niet meegeteld.

Bij een woning met een woonoppervlakte van 120 vierkante meter en een perceeloppervlakte van 250 vierkante meter, staat het huis dus op een stuk grond van 250 vierkante meter. De 120 vierkante meter is de binnenruimte, de rest bestaat uit tuin, oprit en eventueel bijgebouwen.

Bebouwd oppervlak: het tussenstation

Het bebouwd oppervlak is het deel van je perceel dat daadwerkelijk is bebouwd met constructies. Dit omvat de footprint van je woning plus eventuele bijgebouwen zoals een schuur, garage of overkapping. Als je woning een grondoppervlak heeft van 80 vierkante meter en je hebt een vrijstaande garage van 20 vierkante meter, dan is je bebouwd oppervlak 100 vierkante meter.

Het verschil tussen perceeloppervlakte en bebouwd oppervlak geeft je een beeld van hoeveel vrije grond je hebt. Bij een perceel van 300 vierkante meter met 100 vierkante meter bebouwd oppervlak, blijft er 200 vierkante meter over voor tuin, terras en groen. Deze verhouding wordt steeds belangrijker in Nederland, waar percelen kleiner worden en woningen groter.

Waar vind je de officiële perceeloppervlakte?

De enige echt betrouwbare bron voor perceeloppervlakte is het Kadaster. Dit overheidsorgaan beheert alle kadastrale percelen in Nederland en registreert hun exacte grenzen en oppervlaktes in de Basisregistratie Kadaster.

Via het Kadaster zelf

Je kunt een kadastraal uittreksel aanvragen via de website van het Kadaster. Dit document toont alle officiële gegevens van je perceel, inclusief het kadastrale perceelnummer, de exacte oppervlakte, de geregistreerde eigenaar en eventuele hypotheken of andere rechten op het perceel. Voor een eenvoudig digitaal uittreksel betaal je ongeveer tien euro.

Ook de kadastrale kaart is te raadplegen, waarop je de grenzen van je perceel ziet en vaak ook de oppervlakte vermeld staat. Deze kaarten zijn zeer gedetailleerd en tonen precies waar jouw eigendom begint en eindigt. Voor professionele gebruikers zijn er uitgebreidere producten beschikbaar met nog meer technische details.

In je eigendomsakte

Wanneer je een woning koopt, krijg je van de notaris een eigendomsakte. Dit document bevat altijd de kadastrale gegevens van je aankoop, inclusief de perceeloppervlakte. Het is verstandig om dit document zorgvuldig te bewaren, want het vormt het juridische bewijs van je eigendom en de officiële omvang daarvan.

Let wel: de perceeloppervlakte in oude aktes kan afwijken van de huidige registratie als er in de tussentijd grenscorrecties of hermetingen hebben plaatsgevonden. Bij twijfel is het Kadaster altijd leidend, niet oude papieren documenten.

Online kadastrale tools

Er bestaan verschillende online diensten die kadastrale informatie toegankelijk maken. Sommige gemeenten bieden via hun website inzage in kadastrale kaarten. Ook commerciële diensten zoals Perceelloep of KadastraleKaart.com geven toegang tot kadastrale gegevens, vaak tegen een kleine vergoeding.

Vastgoedplatforms zoals Funda vermelden bij woningaanbiedingen standaard de perceeloppervlakte. Deze informatie komt meestal uit de kadastrale registratie, maar kan in zeldzame gevallen verouderd of onjuist zijn als de verkoper of makelaar niet de meest recente gegevens heeft opgevraagd.

Hoe wordt perceeloppervlakte bepaald en gemeten?

De perceeloppervlakte die in het Kadaster staat geregistreerd, is bepaald door professionele landmeters. Dit zijn specialisten die met precisie-instrumenten de exacte coördinaten van perceelgrenzen inmeten. Op basis van deze metingen berekenen ze vervolgens de oppervlakte van het perceel.

Professionele kadastrale meting

Bij de oorspronkelijke aanleg van het kadaster in de negentiende eeuw zijn alle Nederlandse percelen ingemeten en ingetekend op kadastrale kaarten. Deze metingen worden sindsdien bijgehouden en geactualiseerd wanneer grenzen veranderen door splitsingen, samenvoegingen of correcties.

Moderne landmeters gebruiken geavanceerde GPS-apparatuur en lasertechnologie om grenzen op de millimeter nauwkeurig vast te leggen. Voor onregelmatige percelen met scheve hoeken of gebogen grenzen gebruiken ze wiskundige formules om de exacte oppervlakte te berekenen. Dit is veel preciezer dan elke doe-het-zelf methode.

Zelf een inschatting maken

Bij een perfect rechthoekig perceel kun je zelf een ruwe schatting maken door de lengte te vermenigvuldigen met de breedte. Een tuin van twintig meter diep en vijftien meter breed heeft dan een oppervlakte van driehonderd vierkante meter. Maar dit werkt alleen bij zeer regelmatige vormen.

In de praktijk hebben de meeste percelen geen perfecte rechthoekige vorm. Er zijn scheve hoeken, uitstekende delen, of juist inspringende hoeken. Ook kunnen erfgrenzen gebogen zijn, bijvoorbeeld langs een sloot of weg. In al deze gevallen is de simpele lengte-keer-breedte berekening onbetrouwbaar.

Bovendien is jouw eigen meting nooit juridisch bindend. Als er een geschil ontstaat met een buur over de perceelgrens, of als je een vergunning aanvraagt waarbij de exacte oppervlakte belangrijk is, telt alleen de officiële kadastrale registratie. Doe-het-zelf metingen zijn hooguit geschikt voor een globale indruk.

Wanneer een landmeter inschakelen?

Er zijn situaties waarin het verstandig is om een professionele landmeter in te huren voor een nieuwe meting. Bij grensgeschillen met buren kan een officiële grensmeting uitsluitsel geven over waar de kadastrale grens precies loopt. Soms wijkt de feitelijke erfafscheiding zoals een heg of schutting namelijk af van de juridische grens.

Ook bij splitsing van percelen is een landmeter onmisbaar. Als je een groot perceel wilt opdelen in meerdere bouwkavels, moet een landmeter de nieuwe grenzen uitzetten en inmeten. Het Kadaster registreert deze splitsing vervolgens, waardoor er meerdere nieuwe kadastrale percelen met eigen perceelnummers en oppervlaktes ontstaan.

Bij aankoop van grond waarbij de feitelijke situatie twijfel oproept over de grenzen, kan een verificatiemeting zekerheid bieden. Dit voorkomt onaangename verrassingen na de koop, waarbij blijkt dat je minder grond hebt gekocht dan je dacht.

De juridische betekenis van perceeloppervlakte

Een perceel is niet zomaar een stuk grond, maar een juridisch begrip. Elk perceel heeft een uniek kadastrale aanduiding bestaande uit de gemeentenaam, sectie en perceelnummer. Deze aanduiding is gekoppeld aan een eigenaar die in de Basisregistratie Kadaster staat ingeschreven.

De grenzen van je perceel zijn de juridische grenzen van je eigendomsrecht. Binnen die grenzen heb je als eigenaar bepaalde rechten en plichten. Je mag de grond gebruiken volgens het bestemmingsplan, maar je bent ook verantwoordelijk voor onderhoud en veiligheid. Het eigendomsrecht strekt zich uit tot onder de grond en in principe ook de luchtruimte erboven, al gelden daar beperkingen.

De rol van de notaris bij overdracht

Wanneer een perceel wordt verkocht, regelt de notaris de juridische eigendomsoverdracht. Daarbij controleert de notaris de kadastrale gegevens en vermeldt deze in de transportakte. De perceeloppervlakte is een standaard gegeven in deze akte, omdat het de omvang van het verkochte object definieert.

Bij grote afwijkingen tussen de opgegeven en werkelijke perceeloppervlakte kan dit consequenties hebben voor de koopprijs. Als een verkoper claimt een perceel van vijfhonderd vierkante meter te verkopen, maar uit kadastrale gegevens blijkt dat het slechts vierhonderd vierkante meter is, kan de koper mogelijk korting eisen of zelfs de koop ontbinden.

Feitelijke erfafscheiding versus kadastrale grens

Een veel voorkomende bron van verwarring is het verschil tussen de feitelijke erfafscheiding en de kadastrale grens. Je schutting, heg of hek markeert misschien de grens zoals jij en je buur die altijd hebben gezien, maar dit hoeft niet overeen te komen met de officiële kadastrale grens.

Door verjaring kan in sommige gevallen de feitelijke situatie juridische waarde krijgen. Als jij al twintig jaar een stuk grond gebruikt dat volgens het Kadaster eigenlijk van de buur is, en de buur heeft daar nooit bezwaar tegen gemaakt, kun je in bepaalde gevallen een beroep doen op verjaring. Dit is echter complex juridisch terrein waarbij een notaris of advocaat nodig is.

Waarom perceeloppervlakte cruciaal is in vastgoed

Waardebepaling: groter is meestal meer waard

Voor makelaars en taxateurs is perceeloppervlakte een belangrijke factor in de waardebepaling van een woning. In principe geldt: hoe groter het perceel, hoe meer de woning waard is. Dit komt doordat grond schaars is, en kopers bereid zijn meer te betalen voor extra ruimte, privacy en gebruiksmogelijkheden.

Echter, de relatie tussen perceeloppervlakte en waarde is niet lineair. De eerste vierkante meters zijn het meest waardevol. Extra grond die verder van de woning ligt, of grond die moeilijk te gebruiken is, voegt minder waarde toe per vierkante meter. Een professionele waardering houdt hier rekening mee door verschillende zones binnen het perceel tegen verschillende prijzen per vierkante meter te waarderen.

In een praktijkvoorbeeld kan de eerste duizend vierkante meter grond direct rondom de woning worden gewaardeerd tegen vierhonderdvijftig euro per vierkante meter. De volgende duizend vierkante meter achterliggende tuin telt misschien maar voor tweehonderdvijftig euro per vierkante meter mee. En eventuele resterende grond zoals weiland of bos wordt mogelijk slechts op vijftig euro per vierkante meter getaxeerd.

Belastingen: meer grond betekent hogere lasten

Gemeenten gebruiken perceeloppervlakte als een van de factoren bij het bepalen van de WOZ-waarde van je woning. Deze WOZ-waarde vormt weer de basis voor verschillende belastingen en heffingen, waaronder de onroerende zaakbelasting die je jaarlijks aan de gemeente betaalt.

In stedelijke gebieden waar grond schaars en duur is, heeft een groter perceel meer impact op de WOZ-waarde dan in landelijke gebieden. Een extra honderd vierkante meter tuin in Amsterdam-Zuid kan duizenden euro's verschil maken in je WOZ-waarde en dus in je jaarlijkse belastingaanslag. Diezelfde honderd vierkante meter in een Gronings dorp heeft veel minder effect.

Voor vastgoedbeleggers en eigenaren van meerdere panden is het daarom belangrijk om de perceeloppervlakte van alle eigendommen goed in de gaten te houden. Fouten in de kadastrale registratie kunnen leiden tot jarenlang te hoge belastingaanslagen zonder dat je het doorhebt.

Bouwmogelijkheden volgens het bestemmingsplan

Het bestemmingsplan van je gemeente bepaalt wat je op je perceel mag bouwen en gebruiken. Veel regels in bestemmingsplannen zijn direct gekoppeld aan de perceeloppervlakte. Het maximale bebouwingspercentage geeft bijvoorbeeld aan hoeveel procent van je perceel je mag bebouwen met gebouwen.

Bij een perceel van vierhonderd vierkante meter en een maximaal bebouwingspercentage van vijftig procent, mag je dus maximaal tweehonderd vierkante meter aan gebouwen plaatsen. Dit omvat je woning plus eventuele bijgebouwen zoals een schuur, garage of tuinhuis. Wil je uitbouwen of een groot tuinhuis plaatsen, dan moet je eerst controleren of je nog voldoende bebouwingsruimte over hebt.

Ook andere bouwregels hangen samen met perceeloppervlakte. Gemeenten stellen vaak minimum afstanden tot de erfgrens, maximale bouwhoogtes en eisen aan vrije ruimte. Grotere percelen bieden meer ontwikkelmogelijkheden: je kunt gemakkelijker uitbreiden, een bijgebouw plaatsen, of zelfs het perceel splitsen om een tweede woning te realiseren.

Deze ontwikkelpotentie vertaalt zich direct in waarde. Een perceel dat ruimte biedt voor toekomstige uitbreiding is meer waard dan een perceel dat al volledig is benut volgens het bestemmingsplan. Slimme beleggers en projectontwikkelaars zoeken daarom actief naar percelen met onbenutte ontwikkelruimte.

De Nederlandse percelen worden steeds kleiner

Een opvallende trend in Nederland is dat nieuwe woningen op steeds kleinere percelen worden gebouwd. Onderzoek naar tussenwoningen laat zien dat de gemiddelde perceeloppervlakte sinds de jaren vijftig met bijna dertig procent is gedaald.

Van bijna tweehonderd naar dik honderd vierkante meter

In de jaren vijftig had een gemiddelde tussenwoning in Nederland een perceel van ongeveer honderdzevenentachtig vierkante meter. Dit bood ruimte voor een fatsoenlijke voor- en achtertuin. In het decennium 2010-2019 was deze gemiddelde perceeloppervlakte gedaald naar honderdéénendertig vierkante meter. Dat is een afname van maar liefst negenenvijftig vierkante meter, oftewel bijna dertig procent.

Deze krimp gebeurde niet gelijkmatig. De sterkste daling vond plaats tussen de jaren vijftig en zestig, met ruim elf procent. Daarna zette de trend zich gestaag voort met gemiddeld vijf tot zes procent krimp per decennium. Elke nieuwe generatie woningen kreeg dus merkbaar minder grond toegewezen dan de vorige.

Grotere huizen op kleinere percelen

Terwijl de percelen kleiner werden, groeide de gemiddelde woonoppervlakte juist. Sinds de jaren vijftig is de binnenruimte van tussenwoningen met ruim eenentwintig procent toegenomen. Nederlanders willen blijkbaar meer vierkante meters binnen, maar krijgen minder vierkante meters buiten.

Deze tegengestelde ontwikkeling resulteert in een dramatische verandering van de verhouding tussen woning en perceel. In de jaren vijftig besloeg de gemiddelde tussenwoning drieënvijftig procent van het perceel. Er was dus nog bijna de helft van de grond onbebouwd als tuin. In het decennium 2010-2019 was dit opgelopen naar éénenennegentig procent. Slechts negen procent van het perceel blijft over voor tuin en buitenruimte.

Deze verhouding wordt ook wel de woon-perceelratio genoemd. Het is een veelzeggende indicator voor hoe volgebouwd Nederland wordt. Bij éénenennegentig procent is er nauwelijks nog ruimte voor een fatsoenlijke tuin. Veel nieuwe woningen hebben alleen nog een smalle strook groen aan de voor- en achterkant, en soms zelfs dat niet.

Grote regionale verschillen in perceelgrootte

Nederland is niet overal hetzelfde volgebouwd. Er bestaan aanzienlijke regionale verschillen in gemiddelde perceeloppervlakte, die samenhangen met bevolkingsdichtheid, grondprijzen en historische bebouwingspatronen.

Flevoland, Limburg en Zeeland voorop

De grootste gemiddelde percelen voor tussenwoningen vind je in Flevoland met bijna tweehonderd vierkante meter, gevolgd door Limburg met honderdachtennegenti vierkante meter en Zeeland met honderdéénentachtig vierkante meter. Deze provincies hebben een lagere bevolkingsdichtheid en vaak lagere grondprijzen, waardoor er meer ruimte is voor grotere kavels.

In Flevoland speelt ook mee dat deze provincie relatief jong is en grotendeels gepland is aangelegd. Bij de inrichting is bewust gekozen voor ruimere opzet van woonwijken. Limburg en Zeeland hebben meer traditionele bebouwingspatronen met historisch grotere erven, vooral in dorpen en kleinere steden.

Randstad: hoogste bebouwingsgraad

De hoogste woon-perceelratio's, dus de meeste bebouwing op het perceel, vind je in Zuid-Holland met zevenentachtig procent, Utrecht met tweeëntachtig procent en Noord-Holland met ook tweeëntachtig procent. Dit zijn de dichtstbevolkte provincies waar grond het schaarsst en duurst is.

In deze regio's wordt elke vierkante meter grond optimaal benut. Tuinen zijn klein of zelfs afwezig, en woningen worden zo groot mogelijk gebouwd binnen de perceelgrenzen. Dit leidt tot hoge woningdichtheid, maar ook tot minder groen, minder privacy en meer verharding in woonwijken.

Milieu en klimaat: de gevolgen van verstening

De combinatie van kleinere percelen en grotere woningen heeft grote gevolgen voor de leefomgeving en het klimaat in Nederland. Door de toenemende bebouwingsgraad ontstaat steeds meer verharding en verdwijnt groen uit woonwijken.

Wateroverlast en hittestress

Onverharde grond neemt regenwater op en laat het geleidelijk wegzakken in de bodem. Verharding zoals tegels, beton en asfalt leidt ertoe dat regenwater direct naar de riolering afstroomt. Bij hevige regenval kunnen riolen het water niet meer verwerken, wat resulteert in wateroverlast in straten en huizen.

Tegelijkertijd versterkt verharding het hitte-eiland effect in steden. Steen en beton slaan warmte op en geven deze 's avonds en 's nachts weer af, waardoor versteende wijken veel warmer blijven dan groene gebieden. Dit leidt tot hittestress, vooral problematisch voor ouderen, kinderen en mensen met gezondheidsproblemen.

Subsidies voor vergroening

Overheden en waterschappen erkennen deze problemen en nemen maatregelen. Er bestaan subsidies voor het vergroenen van tuinen, het aanleggen van waterbergingsvoorzieningen en het ontharden van verharde oppervlakken. Sommige gemeenten bieden korting op de rioolheffing als je minder verhard oppervlak hebt of als je regenwater infiltreert in je eigen tuin.

Voor eigenaars van woningen met kleine percelen is het extra belangrijk om de beschikbare grond zo groen mogelijk in te richten. Elke vierkante meter onverharde grond draagt bij aan waterbuffering en verkoeling. Groene daken en gevels kunnen het gebrek aan grond op maaiveld deels compenseren.

Praktische tips voor kopers en eigenaren

Check altijd de officiële cijfers

Vertrouw bij aankoop niet alleen op de opgave in de verkoopbrochure of op het online advertentieplatform. Vraag een actueel kadastraal uittreksel op om de exacte perceeloppervlakte te verifiëren. Het kost weinig geld maar kan onaangename verrassingen voorkomen.

Controleer ook of de feitelijke situatie overeenkomt met de kadastrale gegevens. Loop de erfgrenzen langs en vergelijk ze met de kadastrale kaart. Bij afwijkingen of twijfel kun je een landmeter inschakelen voor een verificatiemeting voordat je definitief koopt.

Vergelijk woonoppervlakte en perceeloppervlakte

Door beide oppervlaktes naast elkaar te leggen, krijg je snel inzicht in de woon-perceelratio. Een woning van honderdvijftig vierkante meter op een perceel van tweehonderd vierkante meter betekent vijfenzeventig procent bebouwing en dus weinig tuin. Diezelfde woning op een perceel van vijfhonderd vierkante meter betekent slechts dertig procent bebouwing en veel buitenruimte.

Deze verhouding zegt veel over de leefbaarheid en toekomstige mogelijkheden. Bij een hoge bebouwingsgraad heb je weinig ruimte voor uitbreiding of bijgebouwen. Bij een lage bebouwingsgraad heb je vaak nog ontwikkelruimte over.

Bestudeer het bestemmingsplan

Voordat je koopt of verbouwt, raadpleeg het bestemmingsplan via de gemeentelijke website. Check het maximale bebouwingspercentage, de toegestane bouwhoogte, en de verplichte afstanden tot erfgrenzen. Dit geeft duidelijkheid over wat je wel en niet mag realiseren op je perceel.

Let ook op toekomstige bestemmingsplanwijzigingen. Als de gemeente plannen heeft om de buurt te verdichten of juist te vergroenen, kan dit invloed hebben op de waarde en gebruiksmogelijkheden van je perceel.

Voor beleggers: denk aan afnemende meeropbrengst

Bij waardering van grotere percelen moet je rekening houden met het feit dat extra grond steeds minder waarde per vierkante meter toevoegt. De grond direct bij de woning is het meest waardevol. Grond die verder weg ligt of moeilijk te benutten is, weegt minder zwaar mee in de totaalwaarde.

Deze afnemende meeropbrengst betekent ook dat uitbreiding van je perceel door bijkoop van aangrenzende grond niet altijd rendabel is. Reken vooraf goed uit hoeveel waarde de extra grond toevoegt, en vergelijk dat met de aankoopprijs plus bijkomende kosten.

De toekomst van Nederlandse percelen

De trend naar kleinere percelen zal waarschijnlijk doorzetten zolang de woningschaarste aanhoudt en grondprijzen hoog blijven. Gemeenten staan onder druk om meer woningen te bouwen op beperkt beschikbare grond, wat leidt tot verdere verdichting.

Tegelijkertijd groeit het besef dat te veel verharding en te weinig groen maatschappelijke kosten met zich meebrengt: wateroverlast, hittestress en verminderde leefbaarheid. Dit leidt tot een spanningsveld tussen de wens om meer woningen te bouwen en de noodzaak om leefbare groene wijken te behouden.

Voor toekomstige kopers betekent dit dat woningen met ruimere percelen en voldoende groen steeds schaarser en waardevoller worden. Een woning met een echt grote tuin wordt een luxegoed dat niet meer voor iedereen bereikbaar is. Wie nu al zo'n woning bezit, heeft een asset die in waarde zal blijven stijgen.

Bij VrijheidVastgoed helpen we onze community van beleggers om slimme keuzes te maken in hun vastgoedportefeuille. Perceeloppervlakte is daarbij een belangrijke factor, of het nu gaat om de aankoop van een eerste beleggingspand of het optimaliseren van een bestaande portefeuille. Want vastgoed draait niet alleen om stenen en beton, maar ook om de grond waarop die stenen staan.